X
تبلیغات
رایتل
1388/01/29

سیاه سی!

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 22:48

یک امر احمقانه، احمقانه است. حتی اگر 50 میلیون نفر آن را تائید کرده باشند.


پ.ن: پست اصلی حذف شد!

1388/01/28

جمعه ی یه کم متفاوت

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 23:58

میشد عین همه ی صبح های جمعه تو رخت خواب غلتید و چرت زد

اما خیلی کارهای مفید دیگه هم میشد کرد. خواب جمعه که همیشه هست

مثلا میشه صبح زود راه بیفتی بری ساحل با یه اکیپ آدم به شدت پرانرژی زباله روبی کنی

روز زمین پاک هم بهانه بود


پ.ن۱: برای کسب اطلاعات و عکسهای بیشتر رجوع کنید به "کاپوچینو با طعم پاییز" و "فتوبلاگ عبدالحسین رضوانی"

پ.ن۲: اصولا خیلی چیزها از دور دوست داشتنی ترند.

مثلا همین معبد هندوها که تا نری بالای پشت بومش و با چشمای خودت مخروبه ای رو که با شدت بی سلیقگی تمام درحال نابود شدنه (مثلا تعمیر) نبینی باورت نمیشه اینجا یه روزی روزگاری چه ابهتی واسه خودش داشته...

پ.ن۳: جمعه ی دلچسبی بود. صبح پرانرژی و شب کنار ساحل و سیب ترش و کیک شکلاتی خونگی و فال حافظ و دوستانی بهتر از آب روان... (جای همگی سبز)

پ.ن۴: تازه رسیدم خونه. دلم خواب میخواد. بدون استرس، بدون کار، بدون دانشگاه... 

پ.ن۵: خدایا قربون عظمتت برم. بعضی وقتا بهت شک میکنم.  

بعضی وقتا مث امشب. با این چیدمان ناموزونی که ترتیب داده بودی از آدمها. خودت خوب میفهمی منظورمو...  ناراحت

1388/01/25

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 15:00

بریده ی روزنامه ی صبح ساحل تاریخ ۱۹ فروردین ۸۸!

1388/01/24

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 06:58

داره بارن میاااااااااد

1388/01/23

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 17:43

بعضی وقتها مجبوری تنها باشی

شاید بیشتر قدر دوست ها و دوستی ها را بدانی...

1388/01/21

All Star با طعم آدامس خرسی!

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 19:20

۱. دیگه نگاه آشنا نمی گیردم. نمیدونم خوبه یا بد

۲. دیروز دو تا کفش خریدم. خوشحالم!




۳. چه حالی میده خسته و درمونده و له و در اوج پوچی باشی، یکی زنگ بزنه که "بیا در شرکت کارت دارم"...

بعد بری ببینی دوست جون تو ماشینش نشسته دستشم زیر داشبورده انگار یه چیزی قایم کرده.

چشاتو ببندی و وقتی باز میکنی ببینی اون محموله ی زیر داشبورد یه بسته آدامس خرسیه که دوست جون محترم خلاقیت به خرج داده و برات کادو خریده!

پشت بندش یه جیغ بنفش وسط کوچه و نگاههای هاج و واج کارگرهای ساختمون نیمه کاره ی روبرویی..!

الان یه هفته ست شب و روزهام طعم آدامس خرسی میده!

1388/01/19

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 20:37

تو یه روز ابری پیداش کردم

تو یه روز آفتابی گمش کردم


نمیدونم الان باید از روزهای ابری بدم بیاد یا آفتابی؟

1388/01/17

دیروز، امروز، فردا

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 23:07

این آقا و این آقا از من دعوت کردن تو بازی جدید بلاگستان شرکت کنم.

قرار بر اینه که بگیم چی بودیم و چی شدیم و چی خواهیم شد؟


چی بودم:

یک انسان ذاتا خود کم بین. با اعتماد به نفس پایین. "تنبلی که آرزوهای بزرگی دارد."

فوق العاده خیالباف و تنبل. بعضی وقتها باورم میشد اگه بشینم یه گوشه و خیالبافی کنم واقعا به همه ی آرزوهام میرسم! ظاهر خونسرد و باطن پر از نگرانی و استرس. خودآزار

اگه بخوام ادامه بدم بیشتر خودزنیه تا بازی وبلاگی!


چی شدم:

اعتماد به نفسم هنوز کف پامه، ولی کلا از قبل بهتر شده

یاد گرفتم تو واقعیت رویاهامو بسازم نه تو فکر و خیالم. البته فعلا فقط یاد گرفتم! خیالپردازی بخشی از زندگی آدمه نه همه ش.

فیضی میگه اختلالات روانی دارم، ولی ندارم. من فقط نمیدونم به کیا باید چقد روی خوش نشون بدم.


چی خواهم شد:

من بالاخره لیسانسمو از این دانشگاه میگیرم! حالا می بینیییییید!

بالاخره گلخونه مو راه میندازم

دختر خوبی میشم

هی تند تند دلم واسه این و اون تنگ نمیشه

پولدار میشم

از این دختره عکاسی یاد میگیرم

بچه دار میشم تا شبا واسش قصه بگم

اعتیادم به خیلی چیزا و خیلی آدما رو ترک میکنم (سعی میکنم ترک کنم)

یاد میگیرم خودمو هم دوست داشته باشم

قوه تخلیمو یه جا خالی میکنم که به درد خودم و بقیه هم بخوره

بالاخره یه فیلمنامه ی درست و حسابی میتونم بنویسم

آشپزی یاد می گیرم

یه روز بالاخره همه ی عکسامو از در و دیوار اتاقم جمع میکنم که الکی انگ نزنن بهم "خودشیفته فراهانی" (خودشکن آیینه شکستن خطاست!)

وقتی خیلی محترمانه ازم میخوان راجع به برنامه های زندگیم حرف بزنم جوگیر نمیشم برم بالای منبر پایین هم نیام!

پ.ن: تو قرعه کشی بانک ملی حتما باید یه ماشین برنده شم.

1388/01/17

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 16:03

دلت که بگیرد،

دلتنگی ات می چسبد به طاق آسمان.

جلویش را که نگیرند،

می رود تا بی نهایت.

مثل وقتهایی که زیادی خوشحالی

و هرچه بیشتر جیغ بکشی از خوشی،

خوشحالی ات بیشتر کش می آید...


پ.ن: امروز سر کلاس اصلاح و بذرگیری گل و سبزی، چسبیدم به طاق آسمان...

1388/01/16

بعد از خواندن بسوزان...

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 15:46

داری خیابونهای دراز و کشدار 16 فروردین بندرعباس رو متر میکنی و به صحبتای کسل کننده ی همکارت گوش میدی

راجع به اینکه جامعه رو فساد گرفته و دختر پسرها چقد پرده دریده شدن..

و هی الکی سر تکون میدی که یعنی مثلا آره همینجوره که تو میگی؛ یهو برق یه نگاه آشنا میگیردت. یه قیافه ی آشنا میبینی و میبیندت...

دست و پاتو گم میکنی و صدای همکارت تو گوشت زنگ میزنه که: صدی، صدی، صدی، چت شد؟

و پشت بندش اکوی صدای کشدار و ترسناک سیما و پری سا و ساناز و محمدرضا و همه و همه و همه که باهم میگن: صدی؟ چت شد؟

فلش بک به یک ماه قبل

فیضی لم داده پشت میزش و نگاه نافذشو دوخته به دستات و چشمات، که اگه بخوای دروغ بگی و استرسی بشی فوری مچتو بگیره. 

انگشتاشم قفل کرده تو هم (مث اون روزی که گفتی دستتو بده به من، من انگشتامو قفل کردم تو انگشتات، خندیدی) میگه "تو سلامت روانی نداری،

حالا تا خود صبح بشین از احساسات دخترانه و مادرانه ت واسم حرف بزن و وانمود کن که یهویی همشون بیدار شدن..."

ازت گذشتم و انگار کسی هنوز توی گوشم صدا میزد "صدی"... و فیضی با اون لهجه ی مسخره ش میگفت: "تو سلامت روانی نداری" و همکارم غر میزد که: "حواست کجاست؟"

شک دارم امروز خدا تنهایی همچین کابوس مزخرفی رو میزانسن بندی کرده واسم

یکی بهش کمک کرده

1388/01/15

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 16:17

مدیر عامل محترم1: شما دیگه شورشو درآوردی خانوم. من تا حالا کارمندی به بی نظمی شما ندیدم. لطفا از فردا دیگه زحمت نکشید بیاین سر کار

من: من که جیک جیک میکنم برات، تخمه کوچیک میکنم برات، بذارم برم؟!

مدیر عامل محترم: برو سر کارت..!


پ.ن: هیچ هم جنبه ی خودشیرینی و پاچه خواری نداشت. ایشون کلا آدم محترمی هستند!

1388/01/14

فسقلی ها۱

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 21:10

وقتی مجبورید با یک فسقلی عکس یادگاری بیندازید!


پ.ن: مثلا عکس خانوادگی/ ۱۳ فروردین ۸۸

1388/01/14

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 14:22

دوست خوب یعنی چیزی شبیه تو

دلخوشی یعنی بستنی قیفی سر میدان یادبود

لبخند یعنی برق نگاهت، و شیطنت چشمهایت، وقتی لبهایت می خندد

و مهربانی یعنی دستهایت که به اندازه ی آغوش خدا باز می شود وقتی باد می خورد توی پیشانی ام و موهایم

به خدا

به جان خدا!

1388/01/08

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 14:47

من هم آدمم گاهی اوقات

دلم دوستهای خوب خوب میخواهد 

دلم یک کمی، فقط یک کمی دلخوشی میخواهد 

یک کوچولو لبخند، یک کوچولوترش مهربانی  

به خدا 

به جان خدا

 

پ.ن:خداحافظ همگی

1388/01/07

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 17:29

بیخودی خندیدیم، که بگوییم دلی خوش داریم

بیخودی حرف زدیم، که بگوییم زبان هم داریم

ما به هر دیواری آینه بخشیدیم، که تصور بکنیم یک نفر با ما هست

1388/01/06

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 23:38

  

شاعر می فرماید "بهارش اینجوری باشه، نه امسال سال من نیست و..."

1388/01/03

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 21:24

روزهایی تو زندگی پیش میاد که حرفای شخصیتو هم نمیتونی بنویسی تو بلاگ شخصیت

الان شبِ همون روزه

1388/01/02

پیر شدم پیر تو ای جوونی

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 01:13

انگار دست کم ده سال دیر به دنیا آمده ام گاهی اوقات

مثل وقتهایی که شبیه هیچ کدام از همسن و سالهایم نیستم

به جایش تا دلت بخواهد شبیه دوستهای ده سال بزرگتر از خودم

با همان دغدغه ها و دلمشغولی ها

پز نمیدهم اسمش را بگذارم تجربه

به پیری زودرس شبیه تر است

1388/01/01

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 19:35

مثلا آدم تولدش 1 فروردین باشه 

فکرشو بکن

1388/01/01

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 19:27

مطرودم درد میکنه 

من مطرودمو میخوام :(

1388/01/01

نوشته شده توسط Sedi در ساعت 19:24

رامبد جوانم درد میکنه